نقل شده « فانّ درجات الجنّة على قدر آيات القرآن يقال له : اقرء و ارق . فيقرء ثمّ يرقى . . . » مراتب و درجات بهشت بعدد آيات قرآن است به او ( شيعهء اهل بيت عليهم السلام ) گفته مىشود : بخوان و بالا رو . پس ميخواند و بالا ميرود . و نيز از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه : هر كه سوره‌اى از قرآن را فراموش كند در صورتى نيكو و درجه‌اى عالى در بهشت ، براى او ممثّل مىشود ، چون آن را بيند گويد : تو چيستى و چه زيبائى ؟ ! ايكاش براى من ميبودى ، ميگويد مرا نميشناسى ؟ من فلان سوره هستم اگر فراموشم نميكردى باينجايت بالا مىبردم . بنا بر اين علت تسميهء سوره هاى قرآن آنست كه هر يك را مقام و درجهء بخصوصى است از درجات بهشت و يا درجه و مرتبه ايست از واقعيات عالم . * ( « فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِه » ) * بقره : 23 . * ( « سُورَةٌ أَنْزَلْناها وَفَرَضْناها » ) * نور : 1 . اين سوره‌اى است كه نازل كرده و معين نموده‌ايم . سوره ( مثل صرد ) جمع سوره است * ( « فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِه . . . » ) * هود : 13 . سوط : شلاق كه از پوست بافند . اصل آن بمعنى آميختن است و علَّت اين تسميه آنست كه تارهاى شلاق بهم آميخته و مخلوط است ( راغب ) سوط بمعنى نصيب و شدّت نيز آمده است * ( « فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ » ) * فجر : 13 . گوئى بملاحظهء پى در پى بودن عذاب « صب » آمده است و گرنه لازم بود بگويد « ضرب عليهم ربك سوط عذاب » اين كلمه يك بار در قرآن آمده است . ساعة : جزئى است از اجزاء زمان ( راغب ) جوهرى آن را وقت حاضر گفته است . آن در قرآن بمعنى مطلق وقت آمده خواه بسيار جزئى باشد مثل * ( « فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَلا يَسْتَقْدِمُونَ » ) * اعراف : 34 . و يا متعارف مثل * ( « . . . الَّذِينَ اتَّبَعُوه فِي ساعَةِ الْعُسْرَةِ » ) * توبه : 117 . و نيز از قيامت با آن تعبير آمده مثل * ( « اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ » ) * قمر : 1 . * ( « إِنَّ ) *